Leven en liefhebben in een verscheurde binnenwereld

Deze roman met vele betekenislagen beeldt het proces uit waarmee de schrijver Aram Tifo, auteur van 'Kind in de oorlog', zich onder de ballast van het verleden een weg zoekt door het leven en de liefde. De eigenaar van niemandsland is een van de weinige literaire werken die uitdrukking geven aan het gevecht waarmee de menselijke geest een splijtende wereld van uitersten, met liefde en onvoorstelbare wreedheid als tegenpolen, bijelkaar probeert te houden. Oberski's novelle Kinderjaren is een onmisbare sleutel tot het begrip van deze roman. (PvdV).
 

♪ 'Du erinnerst mich an meine erste Liebe' ►

(Muziekfragment in de tekst)

De auteur:

  Jona Oberski
 

Jona Oberski (1938) werkte als kernfysicus bij het Nederlands Instituut voor Kernfysisch onderzoek, NIKHEF, in Amsterdam waar hij onder meer onderzoek deed naar gravitatiestraling. Hij is getrouwd en heeft drie kinderen.


Uit recensies:

.... Het hele verhaal ... loopt bizar af: niemand blijkt te zijn wie hij voorgeeft te zijn, en het complot wordt onthuld....De eigenaar van niemandsland bevat prachtige, koel vertelde passages....De scène waarin Aram met zijn poppen speelt, is meesterlijk....Ontdoe je de roman van al de omtrekkende bewegingen, dan houd je een overtuigend en ontroerend verhaal over van een man die zich terugvecht in de wereld....Oberski schreef geen vervolg op Kinderjaren, geen revanche, geen herkansing. Hij schreef een roman die de competitie met zijn bijna dodelijk succesvolle voorganger niet hoeft aan te gaan. Een nieuwe, interessante roman.

Aleid Tuijens in De Volkskrant 5 december 1997, p 33.

...De eigenaar van niemandsland is een roman met een meervoudige persoonlijkheidsstoornis, je maakt steeds weer kennis met een nieuw soort gezicht.
... Pas als de chaos in je hoofd ten slotte neerdaalt, na de laatste regels, krijg je de gelegenheid te zien dat ergens in dit niemandsland wel degelijk iets interessants te vinden is, iets dat te maken heeft met de verwerking van de oorlog.

Hans Goedkoop in NRC Handelsblad 5 december 1979, p 39.

... een roman, een echte, van een dikke 312 pagina’s, die van de eerste tot de laatste bladzij paf doet staan... het verhaal slaat je af en toe met stomheid. In zeer grove en grote trekken: ... deze samenvatting doet het boek geen recht, want het is spannend, dubbelzinnig, idioot, geconstrueerd, bespottelijk, ontroerend en intrigerend.

Mary Ann Lindo in het Parool 12 december 1997, boeken-6.

... De mooiste stukken van de roman zijn die waarin Tifo wanhopig tracht een beeld van zichzelf op te bouwen.
... Misschien is de roman ... een mislukking, maar dan één die uiteindelijk interessanter is dan de literaire triomf die Kinderjaren was.

Murat Aydemir in Het Parool 12 december 1997, boeken-7

... Wie de verschillende brokstukken, de verschillende verhalen, de verschillende personages en de afsplitsingen van een zelfde ik samenlegt, ziet een beeld ontstaan, vol breuklijnen, van iemand die in zijn ongeluk ... een bron van leven blijft zoeken.
... Aram raakt door zijn verhaal op te tekenen zijn verleden en zijn obsessies niet kwijt, maar ze houden hem niet meer in een wurggreep.
... Schrijven helpt soms om een ongelukkig levenslot draaglijk te maken. Liefde ook.

Joris Gerits in De Morgen 5 februari 1998.